| |
کنفرانس بین المللی حمایت از انتفاضه فلسطین
 » کنفرانس » آرشیو کنفرانس ها » اولین کنفرانس
0/0 (0)
[1395/09/01]

بیانات در دیدار با شرکت‌ کنندگان‌ در اولین کنفرانس‌ بین‌المللی‌ حمایت‌ از انقلاب‌ اسلامی‌ مردم‌ فلسطین‌ 27 مهر 1370  

سخنرانی‌ در دیدار با شرکت‌ کنندگان‌ در کنفرانس‌ بین‌المللی‌ حمایت‌ از انقلاب‌ اسلامی‌ مردم‌ فلسطین‌

 

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم

 

الحمدللَّه ربّ العالمین والصّلاة والسّلام على محمّد و اله الطّاهرین

 

در ابتدا به همه‌ى میهمانان عزیز این کنفرانس خوش‌آمد عرض مى‌کنم و امیدوارم که اجتماع شما منشأ آثار برجسته و تعیین‌کننده‌یى درباره‌ى قضیه‌ى فلسطین بشود.

مسأله‌ى فلسطین، یکى از مصایب بزرگ جهان بشریت کنونى است. هر کس که احساسى در مورد انسان و حقوق انسان دارد و دم از حمایت از انسانهاى مظلوم مى‌زند، باید در این قضیه صاحب داعیه باشد و این قضیه را، قضیه‌ى خود بداند. شاید بشود گفت که قضیه و مصیبت فلسطین، جزو قضایاى کم‌نظیر تاریخ است. تا آن‌جا که ما دانستیم و شناختیم، این‌طور حادثه‌یى با این عظمت نسبت به یک ملت، در طول تاریخ هم کم‌نظیر است.

شما هرچه از مصایب انسانى فرض کنید، در مصیبت و قضیه‌ى فلسطین جمع است؛ از قتل نفوس بى‌گناه، از آواره کردن انسانها و بى‌خانمان کردن آنها، از شکنجه و زجر و حبس و تبعید و از این قبیل، از اهانت به کرامت انسانى، از نابود کردن سرمایه‌هاى بشرى یک عده انسان، از فشار و ظلم و اختناق و اجازه‌ى فعالیت ندادن به یک عده بشر. همه‌ى این مصایبى که اگر در گوشه‌یى از عالم براى جمعى از مردم اتفاق بیفتد، بشریت را جریحه‌دار و داغدار مى‌کند، در قضیه‌ى فلسطین در طول چهل و پنج سال اخیر اتفاق افتاده است.

آن کسانى که دم از طرفدارى از حقوق بشر مى‌زنند، اگر راست مى‌گویند، باید از حقوق ملت فلسطین سخن بگویند. شما کدام ملت را سراغ دارید که در این چهل و پنج سال اخیر، به قدر ملت فلسطین شکنجه دیده باشد، مصیبت کشیده باشد، عزیزانش را از دست داده باشد و حقوقش نادیده گرفته شده باشد؟ چه‌طور شد که اگر در گوشه‌یى از عالم، یکى از این مصایب براى عده‌یى انسان پیش بیاید، کسانى ادعا مى‌کنند که دلسوز و غمخوار حقوق بشرند؛ سینه سپر مى‌کنند، حرف مى‌زنند و اقدام مى‌کنند؛ اما مجموع این همه مصیبت را در مردم فلسطین ندیده مى‌گیرند؟!

توطئه‌ى بزرگ این است که در قضیه‌ى فلسطین، حقیقت را واژگونه جلوه دادند. آن کسى که براى مسأله‌ى فلسطین - یعنى براى خانه‌ى خود، براى حق انسانى و حق ملى خود - اقدامى مى‌کند، در عرف مطبوعات استکبارى دنیا و دستگاه تبلیغاتى وابسته به استکبار و صهیونیسم، تروریست معرفى مى‌شود! مصیبت بزرگ آن است که این مصایب را، با قبول و تأیید دنیاى متمدن، بر سر یک ملت مى‌آورند! دنیاى به اصطلاح متمدن، دنیاى به اصطلاح طرفدار حقوق بشر، در طرف آن کسانى ایستاده است که این همه حقوق انسانى و الهى و مشروع یک ملت را ندیده گرفته‌اند.

صهیونیستها آمدند خانه‌ى فلسطینیها را غصب کردند؛ آنها را از اولیترین حقوقشان محروم کردند؛ در خاک آنها، دولتى را علیه آنها به وجود آوردند؛ و امروز دنیاى به اصطلاح متمدن - امریکا و بلندگوهاى استکبارى - به جاى این‌که در جهت آن ملتى که مظلوم واقع شده است، قرار بگیرند، در طرف آن دستگاهى قرار مى‌گیرند که این ستمها را در طول آن چهل‌وپنج سال کرده است! واقعاً چه مصیبتى از این بالاتر؟! ما هیچ ظلمى با این عظمت سراغ نداریم. به یک ملت با چنین حجم عظیمى ظلم کنند، و آن وقت اگر آن ملت از روى ناچارى حرکت و اقدامى بکند، آن اقدام را به عنوان تروریسم و به عنوان اعمال خشونت بکوبند! امروز وضع سیاست استکبارى دنیا این است. امروز دستگاههاى زر و زور در دنیا دست به دست هم داده‌اند تا حقوق ملت فلسطین را تضییع کنند؛ سعى مى‌کنند جنبه‌ى انسانى این قضیه را بکلى ندیده بگیرند؛ بلکه بالعکس وانمود کنند.

آن کسانى که براى فلسطین دل مى‌سوزانند، براى صدها هزار و میلیونها انسانِ از حقوق انسانى محروم شده دل مى‌سوزانند. کسانى که با حضور دولت غاصب صهیونیستى در وطن فلسطینى مخالفت مى‌کنند، براى بشریت، براى مادران داغدیده و براى جوانان مؤمن دل مى‌سوزانند؛ براى انسانهایى دل مى‌سوزانند که حرفشان این است که خانه‌ى ما را به خود ما بدهید، وطن ما را از ما نگیرید، در داخل خانه‌ى ما این‌قدر به ما ظلم نکنید. آیا این حرف، خلاف است؟ آیا این حرف، زورگویى و خشونت است؟ آیا اگر کسى در این دنیا براى احیاى حق ملیت خود مبارزه کند، مبارزه‌ى غیرعادلانه‌یى انجام داده است؟ ما از کسانى که امروز مى‌گویند مى‌خواهیم در قضیه‌ى فلسطین راه حل عادلانه پیدا کنیم، سؤال مى‌کنیم که این راه‌حل عادلانه چیست؟ فلسطین متعلق به کیست؟ جز این‌که متعلق به فلسطینى است؟

آیا شما با تغییر اسم مى‌توانید یک ملت را از اولیترین حقش - یعنى حقِ داشتن سرزمین خود - محروم کنید؟ آیا با تبلیغات مى‌توانید یک ملیت دروغین به نام ملیت اسرائیلى به وجود بیاورید؟ آیا چنین چیزى مقبول است؟ آیا چنین چیزى مطابق با انصاف است؟ آیا چنین چیزى عادلانه است؟ مسأله غیر از اینهاست؛ مسأله این است که دنیاى استکبارى، به سرزمین فلسطین به عنوان قلب جغرافیایى جهان اسلام احتیاج دارد، تا اسلام را بکوبد، ملتهاى اسلامى را زیر فشار قرار بدهد و از حرکت اسلامى مانع بشود.

دولت اسرائیل در این نقطه، قائم‌مقام حضور استکبارى است، تا منافع استکبار را در این منطقه تأمین کند؛ قضیه این است. آیا انسانهاى سالم و بى‌غرض حاضرند گول تبلیغات دروغین و خباثت‌آلود استکبار را نسبت به فلسطین بخورند؟ امروز اردوگاه استکبار ایستاده است تا حق بزرگ ملت فلسطین و ملتهاى اسلامى را تضییع کند. آیا ملتهاى اسلامى حق دارند بنشینند و تضییع حق یک ملت مسلمان و تضییع حقوق خود را تماشا کنند؟!

راه‌حل مسأله‌ى فلسطین، راه‌حل روشنى است. کسانى که گول این مطلب را مى‌خورند که بروند با دشمن - یعنى با عامل غصب - مذاکره کنند، خودشان را فریب مى‌دهند. آنها مى‌خواهند ملتها را فریب بدهند؛ اما ملتها فریب نمى‌خورند. راه حل مسأله‌ى فلسطین این نیست که بروند با اسرائیل غاصب فلسطین بنشینند حرف بزنند. آنها که در این منطقه صلح مى‌خواهند، اگر خانه‌ى فلسطینیها را به خودشان برگردانند، صلح ایجاد خواهد شد. چرا شما افرادى را با ملیتهاى مختلف روسى، انگلیسى، امریکایى، آفریقایى، آسیایى، از هند و از مناطق دیگر دنیا در این‌جا جمع کرده‌اید، تا مردمى را از خانه‌ى خودشان بیرون کنید؟ اگر شما صلح مى‌خواهید، صلح به این است که افرادى که متعلق به کشورهاى دیگرند، به خانه‌هاى خودشان برگردند و فلسطین را به فلسطینیها بدهند.

فلسطین متعلق به فلسطینیهاست. اگر مردم سرزمین فلسطین در داخل فلسطین - یعنى در همه‌ى فلسطین، بدون تجزیه - دولتى تشکیل بدهند، صلح خواهد شد. اگر شما راست مى‌گویید، و اگر توطئه‌یى علیه ملت فلسطین و ملتهاى اسلامى و علیه اسلام در نظر ندارید، راه حل این است. اما اگر نخواهید این راه حل را عمل کنید، اردوگاه استکبار بداند که با این نشست‌وبرخاستهایى که ترتیب مى‌دهند و با این تصمیم‌گیریها، مسأله‌ى فلسطین حل نخواهد شد؛ مبارزات فلسطین خاموش نخواهد شد، و نباید بشود.

اسرائیل ثابت کرده است که جز زبان زور، چیز دیگرى نمى‌فهمد. با او جز با زبان قدرت یک ملت و قدرت یک امت اسلامى در سراسر عالم، نمى‌شود حرف زد. شما نمایندگان ملتهاى اسلامى هستید. شما نمایندگان مردم فلسطین، نمایندگان پارلمانها و نمایندگان ملتها در این‌جا جمعید؛ نسبت به فلسطین تصمیم بگیرید. تصمیم باید استنقاذ فلسطین باشد، و لاغیر؛ و این هم یک راه بیشتر ندارد و آن راه، همان راهى است که عناصر انتفاضه‌ى مقدسه‌ى فلسطین آن را شناختند و دارند تعقیب مى‌کنند؛ راه مبارزه در داخل سرزمینهاى فلسطین؛ علاج این است و لاغیر.

شما یک‌چهارم جمعیت دنیا هستید. مسلمانان بزرگترین ابزارهاى قدرت را در اختیار دارند. امروز دنیا به نفت شما محتاج است. امروز دنیا به منطقه‌ى حساس حیات و زندگى شما محتاج است. چرا امریکا باید بتواند چیزى را بر شما تحمیل بکند؟ تحمل نکنید، قبول نکنید. اینها شعار نیست؛ اینها واقعیتهایى است که اگر ما همت بکنیم و با این تکلیف عظیم الهى و انسانى صادقانه برخورد نماییم، قابل تحقق و قابل عمل است.

امروز یک عده مسلمان، فداکار، برگزیدگان ملت فلسطین، از پیر و جوان و مرد و زن، در سرزمینهاى مقدس فلسطین دارند مبارزه مى‌کنند؛ به آنها کمک کنید؛ راه این است. کمک به فلسطین، یعنى کمک به عناصرى که دارند مبارزه مى‌کنند. کمک به فلسطین، معنایش این نیست که به عناصر سازشکارى که دلشان براى فلسطین نسوخته، بلکه دلشان براى منافع شخصى خودشان سوخته، کمک کنند. آن سازمانى مورد قبول است و نماینده‌ى واقعى مردم فلسطین است، که در راه آرمان فلسطین مبارزه بکند؛ نه آن سازمانى که برود آرمان فلسطین را به دشمن بفروشد و بر سر آن معامله بکند!

باید ملتهاى مسلمان حرکت کنند و احساس تکلیف نمایند. من آنچه را که به نظرم مى‌رسد امروز باید گفته بشود و باید انجام بدهیم، در بیانیه(۱) گفته‌ام؛ الان هم دارم مى‌گویم: ملتهاى اسلامى به هر نحو که مى‌توانند، باید انواع کمکهاى خودشان را به آن مردمى که دارند در داخل فلسطین مبارزه مى‌کنند، برسانند؛ این یک تکلیف شرعى و الهى و انسانى است.

اگر امروز شما مسلمانان عقب بنشینید، بدانید که دشمن یک سنگر جلو مى‌آید - دشمنى که تمام نمى‌شود - اسرائیل یک سنگر جلو مى‌آید؛ امریکا که دشمن جهان اسلام است، یک سنگر جلو مى‌آید. اگر شما عقب بنشینید، آنها جلو مى‌آیند. دشمنى میان آنها و میان شما امت اسلام که تمام نخواهد شد. خواسته‌هاى استکبارىِ استکبار که تمامى ندارد.

شما باید در این‌جا یک حرکت قاطع و یک تصمیم‌گیرى قطعى بکنید. این اجتماع در تهران مى‌تواند اجتماع مبارکى باشد. کار به دست شماست؛ تصمیم‌گیرى کنید. پارلمانها بنشینند براى سرنوشت فلسطین تصمیم‌گیرى کنند و آن را از دولتها بخواهند. روشنفکران و نویسندگان بنویسند و افکار عمومى را بیدار کنند. دانشجویان و جوانان آماده باشند، تا با صداى بلند خواست ملتها را اعلام کنند.

ملت ایران آماده است. ما در حد توان و قدرتمان آماده هستیم، تا این تکلیف را انجام بدهیم؛ دشمنى استکبار را هم تحمل مى‌کنیم. ما را به خاطر حمایت از فلسطین و از انتفاضه‌ى فلسطین و از قیام مردم فلسطین تهدید نکنند؛ این حمایت وظیفه‌ى ماست؛ ما این را انجام مى‌دهیم و از هیچ تهدیدى هم نمى‌هراسیم. از بعد از انقلاب، بلافاصله ما در معرض تهدیدهاى استکبار بودیم؛ و به فضل پروردگار و به حول و قوّه‌ى الهى، استکبار نتوانسته است کارى بکند. ما باز هم تکلیفمان را انجام خواهیم داد.

من از شما آقایان محترم و از شما برادران عزیز خواهش مى‌کنم که این اجتماع را به طور کاملاً جدى مورد نظر قرار بدهید و سعى کنید که در نشست‌وبرخاستها به تصمیم برسید. صرف اجتماع تنها، صرف نشستن و گفتن و برخاستن، کافى نیست؛ باید تصمیم بگیرید، با تصمیم برگردید و آن تصمیم را به مرحله‌ى اجرا بگذارید؛ آنگاه خواهید دید که آنچه به نظر بن‌بست مى‌آید، گشوده خواهد شد. در مقابل اراده‌ى ملتهاى مسلمان، هیچ بن‌بستى وجود ندارد.

از خداوند متعال توفیقات شما برادران عزیز را مسألت مى‌کنم. از مجلس شوراى اسلامى که این کار بزرگ را تدارک کردند و این اجتماع را به وجود آوردند، صمیمانه تشکر مى‌کنم. از همه‌ى مسؤولان و از همه‌ى ملت ایران مى‌خواهم که به هر نوعى که مى‌توانند، حمایت خودشان را از این مجموعه، از این حرکت و از قیام مردم فلسطین ابراز کنند.

والسّلام علیکم و رحمةاللَّه و برکاته
----------------------------------------------
۱) ر.ک: پیام به ملتهاى مسلمان، به منظور مقابله با توطئه‌هاى خباثت‌آمیز آمریکا و اسرائیل در کنفرانس مادرید (۲۵/۰۷/۱۳۷۰)

 

Parameter:222604!model&4354 -LayoutId:4354 LayoutNameالگوی متنی کل و اخبار